mustafa

bir erkek ismidir.
güzeldir, şudur, budur...
ama en önemlisi yüce önderimizin adıdır.
[bkz: mustafa kemal atatürk]

aynı zamanda muhammed in diğer ismidir.

[bkz: muhammed mustafa]

dostun, güvenin, sevginin adıdır.

seçilmiş demektir, ilk ismim. * *

uykusuz'da ender yıldızhan'ın yarattığı tırt süper kahramanın adı. şehri sevgili tuvaletteyken karıştırılan ve ışığı bir türlü sönmeyen cep telefonu gibi tehlikelerrden uzak tutar. seviyoruz.

oldukça güzel bir erkek adıdır.kısaca mustaf diye teleffuzu duyulmuştur.

"mustaa efendi" şeklinde de kullanılır, tabi yaşı geçkin mustafa'lar için.

kultur shock' un pek bi' güzel şarkısıdr. hoplatır, zıplatır.

ingilizlerin mostapha olarak yazdığı güzel isim.

kısaca musti denebilir.

can dündar'ın senaryosunu yazıp, yönettiği belgesel film. mustafa kemal atatürk'ün hayatını anlatan film 29 ekim'de vizyona girecek.

filmin fragmanı ; http://www.dailymotion.com/...o/k4n6b4laswnbeulqrw

http://www.mustafa.com.tr/

atatürk'ü hepimiz tanıyoruz..peki ya mustafa'yı ?

bugün tüm türkiye'de vizyona girecek olan belgesel film.

ilk anda "mustafa" isminin kullanılması garip hatta yanlış gelmiş olsa da film ilerlerken buna alışıyorsunuz. hatta ondan "mustafa"diye söz edilmesi onunla yıllardır aramıza konulan mesafeyi aza indiriyor. film beklediğimden daha iyiydi diyebilirim. güzel ve anlamlı ayrıntılar var. ayrıca filmi izleyeceklere tavsiyem filmin %70 inin aslında var olmayan ve bilgisayarda yeniden yaratılmış mekan, bina vs tasarımlarından oluştuğuna dikkat etmeleri olacaktır. gerçekten filmde animasyonların başarısı göze çarpıyor. özellikle ankara kalesi ve kale civarını şöyle bir turlayan sekansı kaçırmayın derim zira o sekanstaki hiçbir şey gerçek değil ve çok çok başarılı bir çalışma olmuş.

filmde atatürk'ün "mustafa" yönünü tanımamıza olanak veren en önemli unsur ise atatürk'ün daha önce duymadığımız ses kayıtları, görmediğimiz fotoğrafları ve video kayıtları.

filmde atatürk'e yetkin dikinciler, zübeyde hanım'a ise ankaralı tiyatroculardan beyhan saran ses vermiş. müzikler goran bregoviç'in elinden çıkma ve fena olmamış diyebilirim. ama arada bir türkü vardı ki goran'ı falan es geçti herkes, o türküyü konuşuyordu.

film, gerek film ekibinin tamamının gerekse figüran oyuncularının büyük kısmının ankaralı olması neticesinde oldukça mütevazi, gösterişsiz bir çalışma. bunu da itiraf etmek gerek. bu filmi sinan çetin istanbul çıkışlı ekibi ile çekseydi nasıl olurdu merak etmiyor değilim.

sonuç olarak bu film gercekten iyi bir çalışma. emek verildiği belli. sırf atatürk ile ilgili fotoğraf, video ve ses kayıtlarını izleyebilmek için bile gidebilirsiniz. ama gercekten derli toplu bir film olmuş. atatürk ile ilgili birçok filmin de önünü açacağına eminim. ki bu da çok önemli bir katkıdır gelecek nesillere atatürk'ü anlatmak adına. atatürk "beni hatırlayınız" demiş evet atatürk'ü hatırlayınız ve bu filmi izleyiniz.

turkcellin biz her kesime hitap ediyoruz bu filme sponsor olmamız düşünülemez deyip sponorluktan çekildiği,bir can dündar yapımı olan film.

dört başı mamur bir atatürk belgeseli. modern, samimi ve şiir tadında.istisnasız herkesin izlemesi gereken özverili bir çalışma. müziği apayrı bir duygusallık içeriyor.

[bkz: kaş yapayım derken göz çıkarmak]

deniz baykal ın her boku eleştirdiği gibi nerede durmasını bilemeyip eleştirdiği, ulu önderimizin askeri,siyasi ve önderlik yönlerinden farklı olarak anlatıldığı can dündar eseridir. mutlaka izlenilmesi gerekir. insanda değişik duygular uyandırmaktadır.

filmi izlemeden önce haber bültenlerinde salya sümük ağlayanları görünce "ne oluyor yahu" demedim dersem yalan olur. film başladı. merakla izliyordum. gözlerimi perdeden de hiç çekmedim hani. bir ara yanımdakilerden hıçkırık sesi gelir gibi oldu. şaşırdım neden ağlıyordu acaba merak ettim. hani şimdi sıpoylır vermeyeyim de tarihi gerçekler hani her daim bildiklerimizden farklı olmayan bir kısım anlatılıyordu ama hıçkırık sesleri geliyordu. dolduruşa gelmek böyle bir şey herhalde diye düşündüm, izlemeye devam ettim.

filmin ilk yarısı bitip araya girdiğinde hala her zamanki tarihi belgesellerden, trt yapımı zorlama filmlerden farkını görmüş değildim. kabul can dündar'dan olsa gerek biraz daha sanatsal, biraz daha belgesel tadındaydı ama temelde çok da ciddi farklar göremedim(mustafa kemal'in genç yaşta ölen abisinin başına gelenler hariç). hatta bazı yerlerde boşluklar bile olduğunu bile söyleyebilirim. bir gün şam'da iken ertesi gün istanbul'da olması gibi.

çok üzerinde durmadım. ikinci yarıya ümitle başladım. bu sefer daha kişisel konulara giriş yapılıyor gibiydi. sahiden de daha özele kaçan konular hakkında yorumlar söz konusuydu.

filmin ikinci yarısı dediğim gibi daha özel hayatla ilgili konulara giriyordu. lakin yine de tarihsel olaylarla da ilgili bilgiler vardı ama bazı yerlerde nedense ciddi olarak rahatsızlık duyuyordum. yani, sanki olmayan bazı şeyleri bile var gibi gösteriyor gibiydi. ya da atatürk'ün dini görüşlerinin sömürülmeye, yanlış yorumlanmaya açık olduğu günlerde ata'yı inceden dinsiz gibi göstermeleri bilmiyorum bende rahatsızlık yarattı.

filmin sonuna ilişkin de, klasik müziğe benzer bir şarkı koyulacağına, acıklı içli bir rumeli türküsü konsa daha bir çekici olurdu kanımca.

neyse sonuç olarak izlemediyseniz izleyin derim. ama izlerken de sırf konusu atatürk olan bir film çekiliyor bunu da can dündar yapıyor diye eleştirel gözlüklerinizi kenarda bırakmayın.

başyan peşin peşin ekleme:

spoiler===>gitmediysen okuma bak sona sakladım sırf keyfin ve hevesin kaçmasın diye!

misal bir yerde,

-bir gecede medreseleri kapatınca yıllar önce o'nu acı şekilde kaymak hafız'dan da intikamını almış oluyordu.

ne bu şimdi?

ya da atatürk'ün türkler'in islamiyeti kabul ettikten sonra değişmelerini anlattığı kısım ya da hakimiyeti gökten yere indirdik şeklinde geçen cümleler...belgeler ne derece doğru bilemem ama bende rahatsızlık yarattığı kesin..

===>yukarıda spoiler kısmı var okuduysan hiç kulağımı çınlatma daha alasını yaparım!

her kesimin mustafa kemal'i kendi safında göstermeye çalışmasıyla başlayan -ki en iyi örneklerinden biri necmettin erbakan'ın "yaşasaydı milli görüşçü olurdu" mealine gelen hezeyanlarıdır- son zamanlarda taha akyol gibi araştırmacıların daha çok atatürk'ün fikirsel evrimini göz önüne koyan yayınlarından sonra sanki bu film tamda bu tartışmaların içine atılan güzel bir cevap niteliğinde.
onun insan niteliklerini unutup sanki kuran mealllerini yorumlar gibi yaşadığı dönemdeki düşüncelerini tek bir çizgi üzerinden görmek hatasından film sıyrılmış gibi duruyordu. özellikle filmden sonra tekrar hararetle tartışılmaya açılan atatürk'ün din'e ve inançlara bakışı meclisin açılış gününü perşembeden cumaya alması, yayınladığı bildiride cumanın ve namazın nurlarından feyz alınacaktır, ...kurban kesilecektir ve açılış dualarla yapılacaktır açıklamasını, yıllar sonra tekrar yorumlayışı bu konularda güzel bir örnek teşkil eder. zaten filmin sonunda atatürk'ün meclise son kez hitabında "bizim devlet idaresinde takip ettiğimiz prensipleri, gökten indiği sanılan kitapların dogmalarıyla asla bir tutmamalıdır. biz, ilhamlarımızı, gökten ve gaipten değil, doğrudan doğruya hayattan almış bulunuyoruz." açıklamasına yer verilmesi birazda bu görüşe sağlam bi duruş sağlamak içindi sanki.

edit: filmde mustafa kemal'in yüzüne değilde daha çok oyuncuların ayaklarına odaklanılmasından mütevellit zamanının halı desenlerini bilinçaltımıza işleyen can dündar ve bunu fark edip gözüme sokan liquify'e selam ederim.*