devlet

ilk olarak stato olarak machiavelli tarafından öne sürülmüş kavram.

kimi düşünürlere göre kişinin imzaladığı varsayılan sosyal sözleşmenin karşı tarafı. *

kim ne derse desin; kişiye üstün bir varoluş seçeneği sunmayan, hedefi tekdüze insanlar yaratmak olan modern sistemlerin en büyük köpeği.

zincirlerinden kurtulmak isteyen insanların kesinlikle bir çözümünü bulması gereken kavram.

karşı çıkılmaması gereken babamızdır. döver de, siker de, sever de. üçüncü ihtimali çok görememiş olsak da, yine babamızdır. karşı çıkanlara terörist ya da eşkiya denir. o yüzden sormak, sorgulamak çok ayıptır. aman diyim !

normalde halk için olması gereken yapı lakin nedense halk devlet için varmış gibi davranılır. bir de derini vardır bunun aman diyim akıllara zarar.

hukuksal açıdan ; ''ülke adı verilen belirli bir toprak üzerinde yaşayan insan topluluklarının bir egemenlik anlayışı ve hukuku içinde bir otorite altında örgütlenmesi''dir.
bir toplum varsa bir de devlet olmalıdır.bir ailenin reisi vardır.bu kişi, o ailenin menfaatleri doğrultusunda çalışır, aynı zamanda o ailenin bir bireyidir.devlet de buna benzer.

[bkz: nerede bu devlet]

platonun eseri. mağara alegorisi ile ünlüdür.

çekip çevirmek anlamında de-ve-le kökünden mülhem organizatör. bu kavram ile başlayan pek çok stereotip, atalarsözü, vecize, isim imal edilmiştir. örnek : devlet'i aliye'i osmaniye, devlet baba, baba devlet, devlet kuşu, devlet töre, devlet bahçeli,devletin malı deniz yemeyen domuz atalarsözü potlaç beleşçiliğine meşruiyet kazandırır.
[bkz: devletin malı deniz yemeyen domuz]
[bkz: devlet baba]
[bkz: baba devlet]
[bkz: devlet kuşu]
[bkz: devlet töre]
[bkz: devlet bahçeli]

" kişi ödevini yapmadıkça suçu devlette arar. birkaç şey bulmakta gecikmez.
devlet ödevini yapmadıkça suçu halkda arar.birkaç kişi bulmakta gecikmez. "

özdemir asaf

biz akıllı insancıkların uzuuun uzuun yıllar önce kendimizi, türdeşlerimize karşı korumak için bulduğu muteşem(!) çözüm.
birbirimizi anlamak, sevmek, insanlık olarak ortak çıkarlar oluşturmak yerine; mağaranın en karizmatiğini, tarlasında en çok ürün biteni, etrafında en çok adam toplayanı almışız karşımıza demişiz ki "hadi bizi yönet, kurallar koy, uymazsak bizi cezalandır. senin her dediğini yapmaya hazırız, senin için ölmeye bile hazırız." sonra devletin başındaki bu kişi veya kişiler bakmış iktidar güzel şey, iyi de para getiriyor halkın ne önemi var, zaten onlar bizim için ölmeye hazır demişler biz bunların iyice beynini yıkayalım da biz olmadan olmayacakmış gibi düşünsünler demişler ve zavallı biz insancıkları korumak için kurulmuş bu yüce kurum bugüne kadar biz insancıkları sömürmüş.
ne iyi etmişiz de ilk devleti kurmuşuz.

platon'un sokrates'in diliyle adalet kavramını ve devletin varlığını sorguladığı harika bir eseridir. öyle sorular sorulur öyle cevaplar verilir ki bol bol beyin jimnastiği yapmış olursunuz. dürzülük yapacağınıza okuyun bunları.

devlet bir çömlekçi gibidir insanlar da çömlek.

yanlış anlaşılmasın, ne anarşistim, ne solcu, idam cezasına da karşıyımdır. ama yazmam lazım; devlet çok garip bir "şey"dir. erdal eren'in yaşını 17'den 18-19'a çıkarıp idam eder; cem garipoğlu'nu 62'den tavşan edip, çoçuğa çevirir. yani çok gariptir, çok. akıl sır ermez devlet işlerine.

reel : özgür olduğumuz için devletimize karşı sorumluyuz.
dikte edilen : devletimize karşı sorumlu olduğumuz için özgürüz.

burun akıntısı gibi bir şey. devletin burnu aktıkça, mendil olarak vatandaşını kullanır ve sonra atar.