ağlayan kadın

picasso'nun kübizmin etkisiyle yaptığı resimlerden biridir. kadın ve ağlamak elbette ayrı düşünülemez. picasso'da ikisini bir araya getirdiği bu resimde sanki kırılan bir aynadaki kadın yüzünü resmetmiştir. aynanın kırılmış,keskin parçaları bir kadının kırılmış acıyan yanını yansıtır bize. belki bu anda o resme bakmak insanın içinde kırılmış,yılgın,çirkin bir tarafı uyandırabilir. o resme dışardan bakmayı bırakıp, o resmin içinde olduğumuzu hissettiğimiz an o hüznüde hissetmeye başlayabilirsiniz.

[bkz: picasso]

http://www.abcgallery.com/p...asso/picasso204.html

[bkz: la llorona]

nedense güçsüzlük, acizlik gibi görünür hep. ağlayan bir kadın zayıf kadındır kimilerine göre. peki ama kime ve neye göre? zayıflığın, güçsüzlüğün yanı sıra isyanıdır ağlamak kadının. her daim ayakta kalmak için durmaksızın çabalar kadın. başı hep diktir. iki bacağının arasındakine sahip olamayan er kişiler tarafından taciz edilir hayatın her anında. işinde, yolda, orada, burada... her yerde. ama kadın diktir daima. güçlüdür. ayakta kalmak adına direnir. kadın hayatın her anındadır. her zaman erkekten bir adım önde olmak zorundadır. daha çok çalışmak, hep daha çok olmak zorundadır. bir konuşma anında akıtılan bir damla gözyaşı duygu sömürüsüdür kimine göre. acıtsayon yapıyor der birileri. oysa öyle mi? değil. isyanıdır gözyaşı kadının. kadın ağlar. içinde büyüttüklerini ancak o zaman haykırır çünkü. erkek küfür eder. kadın ağlar. bu kadar basittir aslında. film izlerken, şarkı dinlerken, anne olunca, evlenince, boşanınca, üzülünce, sevinince... kadın ağlar. kadın ağlar çünkü bir duygudur bu. bir his. bir tepkidir. hayatın her anında duygularını ifade etmekten korkmayan bir kadındır. gizlemez hissini. korkusuzdur. ağlayan kadın hayatın ta kendisidir aslında.